उद्यापासून १२वी ची परीक्षा सुरु होणार . माझी मोठी मुलगी यंदा १२ वीत आहे. तसा वर्षभर अभ्यास आणि क्लासेस सुरू असल्यामुळे तिला अजिबात टेन्शन नाही परीक्षेचे.  नुकत्याच भवन्स मधे झालेल्या प्रीलिम्स मधे ९७ ट्क्के मार्क्स आल्यामुळे कॉन्फिडन्स चा अगदी ओव्हर कॉन्फिडन्स झाला आहे. आज दिवस भर कुठल्या ना कुठल्या मैत्रिणीशी बोलणं सुरु आहे. अभ्यासाच्या नावाने बोंब आहे नुसती.दुसरी गोष्ट म्हणजे , तिचं म्हणणं ह्या १२वी च्या परीक्षेला काहीच अर्थ नाही. सिईटी चा अभ्यास जास्त केला पाहिजे. तरीही , १२वी मधे पण बरे मार्क्स मिळतील म्हणते..

हल्ली इंजिनिअरींग कॉलेजेस अगदी मश्रुम प्रमाणे झालेले आहेत. महाराष्ट्रामधे कमीत कमी १००० तरी असावेत कॉलेजेस. पुर्वी आमच्या वेळेस इंजिनिअरींग ला गेला म्हणजे हुशार मुलगा समजला जायचा. संपुर्ण महाराष्ट्रामधे फक्त ७ इंजिनिअरिंग कॉलेजेस होते. बी एस सी भाग १ नंतर ऍडमिशन दिली जायची . बरं ऍडमिशन पण साधारणतः ४८ ते ५२ टक्क्यावर बंद व्हायची .

ह्या नवीन उघडलेल्या कॉलेजेस मुळे बाकी एक बरे झाले आहे. कसेही केले तरी इंजिनिअरींग ची ऍडमिशन पक्की. तिला मी इलेक्ट्रिकल किंवा इन्स्ट्रुमेंटेशन घे म्हणतो आहे. पण आय टी चं खुळ जे डोक्यात आहे ते अजुन तरी कमी झालेले नाही. रिझल्ट नंतर बघू काय करायचे ते.

बरं इतरांना ग्यान बिड्या पाजता पाजता ( म्हणजे १२ वी नंतर काय करायचं?) स्वतःच्या मुलीवर वेळ आली तर जरा गोंधळल्या झाल्यासारखं वाटतंय. होतं काय, की आपण कितीही सांगितलं तरीही हल्ली मुलींचा कन्सेप्ट एकदम पक्का फॉर्म झालेला असतो. मी तिला सांगतोय की बेसिक इंजिनिअरींग चा विषय म्हणजे इलेक्ट्रिकल, इलेक्ट्रॉनिक्स  किंवा इन्स्ट्रुमेंटेशन घे.. पण आय टी एके आय टी – हाच पाढा म्हणते आहे ती..