असं का व्हावं? माझ्याच बाबतीत असं का व्हावं? आज पर्यंत प्रत्येक गोष्ट विचारपूर्वक करणारा मी, कुठलेही पाऊल उचलतांना शक्याशक्यतेचा विचार करूनच प्रत्येक गोष्ट करणारा, मग या इतक्या महत्त्वाच्या गोष्टीचा सर्वोपांगी विचार का केला नव्हता? आज पर्यंत कमावलेले करोडो रुपये, समाजातलं स्थान, या सगळ्या गोष्टींचा काय उपयोग?
Continue reading →

माणूस म्हणून जगण्याचा अधिकार आहे का वृद्धांना? आपण रहातो कसे तर कंजूष माणसासारखे.. नेहेमीच हा विचार मनात असतो, की मुलांची शिक्षणं व्हायची आहेत, आजारपण, म्हातारपण या साठी पैसा गाठीशी असायला हवा, म्हणून आज काटकसर करून पैसा जमा करून ठेवण्याकडे आपला कल असतो.

आपलं वृद्धावस्थेतलं जीवन सोपं होईल या Continue reading →

वय वर्षे फक्त २९! हातातला तो कागदाचा लिफाफा घेऊन कुठल्यातरी विचारात गुंतलेला रोहन देसाई चालत जात होता. चालतांना सारखा त्याच्या मनात विचार येत होता की हे पाकीट फेकून द्यावं.. कसं शक्य आहे असं होणं आपल्याच बाबतीत? असं काय वाईट केलं होतं की आज हा दिवस पहावा लागतोय आपल्याला?

सिगरेट खरं तर त्याने सोडली होती, चार वर्षापूर्वीच. पण आज मात्र पुन्हा सिगरेट ओढायची इच्छा झाली. कशाला उगाच सोडायची सिगरेट??शेजारच्या सिगरेटच्या टपरीकडे नजर गेली, आणि त्याने एक पॅकेट  ’विल्स नेव्ही कट’ घेतली. सिगरेटचं पाकिटं Continue reading →

रात्री बराच वेळ मरीन लाइन्सच्या कठड्यावर एकटाच बसला होता . दिवसभर आपण काय केलं याचा विचार करत. काय वाईट केलं आपण? काही नाही- योग्यच केलंय. असं काही केल्याशिवाय कोणी घाबरणार आहे का? तो पहिला टॅक्सीवाला नाही, कसा म्हणाला, की जाओ पुलीस को बुलाओ…बरोबर केलं आपण.नकळत आईची आठवण झाली , डोळे भरून आले. तिला समजलं की आपल्याला एच आय व्ही आहे तर काय वाटेल तिला? हे रोगाचे जे संक्रमण झाले आहे, ते दिलेल्या रक्तातून ह्यावर विश्वास ठेवेल ती? तिथून उठला आणि चालत निघाला. टॅक्सी थांबवली, आणि घरी निघाला.

घरी जाण्यापूर्वी एका हॉटेल मधे जेऊन घेतलं, आणि घरी पोहोचल्यावर टीव्ही सुरु केला. सगळीकडे तो ’ पोस्ट ईट’ किलर ची बातमी सुरु होती. कोणालाच काही सांगता येत नव्हतं . पण काही लोकं मात्र उगाच टिव्हीवर यायचं म्हणून पोलिसांना आपण त्या पोस्ट इट किलरला पाहिल्याचे सांगत होते. काही लोकं तो सहा फुट उंच आणि सावळा आहे म्हणत होते, तर काही चांगला गोरा पान आहे हो, पण अंमळ बुटकाच.. Continue reading →